‘The main thing is to keep the main thing, the main thing’

‘The main thing is to keep the main thing, the main thing’

 

Sinds Sinterklaas hebben wij op onze wc een nieuwigheidje: bij binnenkomst beginnen er vogels te fluiten. Je waant je even in het bos. Daar zat ik dan vanochtend een poosje naar te luisteren en me af te vragen hoe lang dit fluitconcert eigenlijk duurt.

Afgelopen zaterdag las ik dat iemand had voorgedrongen bij het halen van een boosterprik. Hij wilde uitvinden of dat kon, dat voordringen. En inderdaad, het kon. Nu gaat de GGD extra checken of de mensen die ze prikken ook echt wel aan de beurt zijn.

Vorige week sprak ik een uitgeputte leerkracht tijdens een veerkracht training. Ze voelde zich regelmatig slap in de klas. Eigenlijk moest ze elk uur wat eten om zich fit te blijven voelen vanwege een medische conditie, maar de kinderen mochten niet eten in de klas. Daarom deed zij het ook niet.

 

Het lukt zo vaak niet

In deze gevallen lukte het dus niet om the main thing the man thing te keepen. We hebben het belangrijkste niet het zwaarst laten wegen. We hadden onze prioriteiten niet op een rijtje.

Want de GGD moet gewoon zo snel mogelijk zoveel mogelijk mensen vaccineren, de leerkracht lekkere hapjes eten in haar klas en ik moet aan het werk.

Waarom is deze schijnbaar simpele opdracht toch zo lastig uit te voeren?

 

Waarom toch niet!

Onze hersens zijn zo ontwikkeld dat we heel gevoelig zijn voor afleidende prikkels.

Piepende apparaten of thuiswerkende buren bijvoorbeeld. Maar ook jouw eigen ondermijnende gedachten of de mening van de goegemeente. Ze kunnen je allemaal van je pad af helpen.

Wat hierbij helpt is allereerst heldere doelen te kiezen. Kiezen geeft rust. Neem de tijd om ze helder te krijgen, want het is de bedoeling dat ze een poosje mee gaan.

 

Heb jij jouw doelen voor ’22 al bepaald?

Je bent van harte welkom om hier met me over te sparren in een vrijblijvend gesprek. Maak een afspraak via 06-15406851 of mail@mayschoeber.nl.

 

Fijne dag,

May

Nooit stressen om je stress

Nooit stressen om je stress

Deze week is het de Week van de Werkstress en daarom krijg je van mij 5 do not’s als je last hebt van stress en daar iets aan wilt doen. Ik zet ze hier nog even op een rijtje:

  1. Nooit minder gaan werken
  2. Nooit proppen
  3. Niet alles volgens het boekje
  4. Haast je zelden!
  5. Nooit stressen om je stress

 

Vandaag ga ik het met je hebben over stressen om je stress en dat dit contraproductief is. Dan maak je het alleen maar erger. Het is een zichzelf versterkend proces.

Dat is helder. Maar hoe stop je daarmee?

 

Een voorbeeld:

Ooit werkte ik als keukenhulpje in een bekend Italiaans restaurant. Kennelijk gaf dat status, want een kennis van een kennis belde me met de vraag of ik een koud buffet kon maken ter ere van haar promotie. Met ossenstaartsoep, want dat vond ze zo lekker. Ik kon wel wat extra geld gebruiken, dus zei ik ‘ja’.

Geen flauw idee of je nog ossenstaarten kon krijgen, nooit eerder een koud buffet gemaakt. Maar hoe moeilijk kon het zijn?

 

Gierende adrenaline

Terwijl ik dit schrijf voel ik nog de stress van die dag. Ik had alles goed voorbereid: de recepten lagen klaar, de inkopen waren gedaan, de soep de avond ervoor getrokken. Maar op die dag zelf moest het dan echt gebeuren. Om 7 uur in de ochtend begon ik met het koken van 36 eieren.

Regelmatig voelde ik die dag de adrenaline door mijn aderen gieren. Maar tegelijk voelde ik me ook uitgedaagd en te trots om het te laten mislukken. Ik ging er helemaal voor, werkte als een beest en precies om 17.00 uur was ik klaar. Om 20.00 uur sliep ik.

De volgende dag belde de promovendus me om te zeggen die iedereen van het buffet had genoten.

 

De clou

Ja, het was een hectische klus en ja, het kostte me bakken energie. Maar wat een kick! Het was tegelijk een fantastische en stressvolle ervaring. Zo gedenkwaardig dat ik me 30 jaar later nog kan herinneren dat het helemaal niet gemakkelijk is om 36 eieren tegelijk te koken.

De kunst is dus het plezier en de uitdaging te vinden in datgene wat je stress geeft.

 

Help!

Wil je me helpen door antwoord te geven op de vraag: Wat is voor jou de belangrijkste belemmering is om iets aan jouw stress te doen?

Jouw antwoord is voor mij heel waardevol, want het helpt mij om beter bij mijn cliënten aan te sluiten. Alvast veel dank!

Groet,

May

Haast je zelden!

Haast je zelden!

Elke keer als mijn boekhoudster bezig is met mijn jaaropgave stuurt ze me tussendoor allerlei mailtjes:

  • ‘Ik mis rekeningnummer X; wat is daar mee gebeurd?’
  • ‘Van de volgende rekeningen kan ik geen betaling vinden, kun je eens kijken of ze na 31 december betaald zijn?’
  • ‘Voor klant Y reken je standaard te weinig. Mij maakt het niet uit hoor, maar toch jammer.’

Teveel betaalde BTW, dubbele factuurnummers, rekenfouten.. het komt allemaal voor. Schaamrood op mijn kaken. En heel blij met mijn oplettende boekhoudster!

 

Neem de tijd

Voor mijn gevoel doe ik echt mijn best. Maar als ik eerlijk ben: ik neem te weinig tijd voor mijn administratie. Ik doe het lekker snel om er gauw van af te zijn en daardoor maak ik fouten. Uiteindelijk kost het me niet alleen veel meer tijd, maar dus ook nog eens geld.

Als we ons haasten jagen we extra stresshormonen door ons lijf, waardoor we een goede focus houden op gevaar. Bij gevaar is dat heel nuttig.

Brand in de kelder? Gauw naar buiten als je het niet meer zelf kunt blussen en de brandweer bellen. Een man met een pistool in je tuin? Maken dat je binnen komt.

 

Stress maakt je dom

Maar bij het boekhouden maakt die haast je slordig. Dan focus ik focus op ‘afhebben’, want ik heb nog meer (leukere dingen) te doen. Stress hindert je denkvermogen.

Bovendien is bijna alles veel leuker als je er de tijd voor neemt.

 

Wie kan mij helpen?

Aan alle hardwerkende, sensitieve mensen die iets willen betekenen voor anderen en die hun stress willen aanpakken, zodat ze meer plezier en energie krijgen in hun werk en privé:

Wat is jouw grootste belemmering om iets te doen aan de stress in je werk en daarbuiten (afgezien van tijd)?

Jouw antwoord helpt me om beter van waarde te kunnen zijn. Je kunt jouw reactie plaatsen onder deze post of mailen naar mail@mayschoeber.nl

 

Vast dank,

May

Niet volgens het boekje

Niet volgens het boekje

Een paar weken geleden gaf ik een training aan leerkrachten. Eén van de deelnemers had een stofwisselingsziekte. Als ze om de paar uur iets at had ze daar veel minder last van en voelde ze zich fitter. 

Toch deed ze dit niet. Want, zo zei ze bij navraag, het was niet de bedoeling dat kinderen in de klas aten en zij wilde het goede voorbeeld geven. Ze handelde volgens het boekje.

Maar als dit contraproductief is en tegen jouw belangen indruist: doe de dingen dan vooral niet volgens het boekje. 

 

Speciaal voor vrouwen

Met deze tip richt ik me speciaal tot vrouwen. Ik heb hier geen wetenschappelijk bewijs voor, maar ik denk dat vrouwen hem harder nodig hebben. De meeste vrouwen houden van harmonie en hebben daarnaast heel goed in ons onderwijssysteem geleerd om binnen de lijntjes te kleuren. Ik ken het zelf maar al te goed.

Af en toe moeten wij vrouwen ’s nachts op blote voeten over het kerkhof dansen om de heks in ons wakker te schudden. Af en toe moeten we die feeks het voortouw laten nemen en eens kijken wat dat oplevert.

 

Werk vanuit je hart

Zou het nou echt toeval zijn dat juist in de vrouwenberoepen – zoals in de zorg, de kinderopvang en het onderwijs – een tekort aan personeel is? Beroepen waar de uitvoerders zich al jaren afjakkeren, bijvoorbeeld omdat ze geplaagd worden door administratiedruk.

Hoe dan ook: het is wel wetenschappelijk bewezen dat autonomie meer werkplezier geeft en werkplezier minder negatieve stress.

Nogmaals dus: werk niet volgens het boekje. Werk vanuit je hart.

 

Belangrijke vraag

Aan alle hardwerkende, sensitieve mensen die iets willen betekenen voor anderen én die hun stress willen aanpakken, zodat ze meer plezier en energie krijgen in hun werk en privé:

Wat is jouw grootste belemmering om iets te doen aan de stress in je werk  en daarbuiten (afgezien van tijd)?

Je kunt jouw reactie plaatsen op onder post of mailen naar mail@mayschoeber.nl

 

Vast dank,

May

 

PANIEK!!!

Hoewel ik daar geen wetenschappelijk bewijs voor heb, lijkt het alsof er steeds meer mensen in paniek raken.

In de afgelopen week sprak ik twee mannen die niet meer door een tunnel durven te rijden en ook liever niet over een brug. ‘Het overviel me gewoon. Ineens blokkeerde ik helemaal’.

Das ontzettend lastig als je een eigen onderneming hebt of IT-er bent met veel verschillende klanten door het hele land verspreid. Deze twee rijden dus toch door, maar met trillende handen en het zweet op de rug.

Voor de heren in kwestie heel akelig. ‘Hoe kan dat nou in godsnaam?’, vroegen ze zich af. ‘Ik heb toch altijd goed gefunctioneerd?’

 

Paniek voelt afschuwelijk. Je bent de controle kwijt. Je zit helemaal klem. Zo lijkt het.

Veel mensen denken dat ze ter plekke een hartaanval zullen krijgen en dood neervallen. Want het kan zomaar zijn dat je een druk op je borst voelt en/of een steek in je hartstreek.

Maar schadelijk is een paniekaanval niet. Het is eerder een signaal dat je jezelf voorbij loopt. Dat je helemaal geen zin hebt om te voelen dat het niet lekker met je gaat. Dat je te druk, te ongezellig of te gestrest door het leven gaat.

De lichte paniek die je voelt terwijl je je met klotsende oksels naar die vergadering op de 4e verdieping begeeft waar die fijne manager ook bij zit ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Dat wil je niet voelen. Maar het is een signaal.

Een signaal voor actie.

 

Die actie kan van alles zijn. Wat passend is hangt helemaal af van jou en je situatie. Wil je sparren wat in jouw geval een goede zet kan zijn, bel (06-15406851) of mail (mail@mayschoeber.nl) me dan voor een vrijblijvende afspraak. Dan denk ik met je mee.

 

Fijne dag,

May

Ik ben weer thuis met mijn hoofd

Eerst verdriet, ongeloof en een allesoverheersende moeheid. Daarna worstelen met zichzelf en leren zaken anders aan te pakken dan ze tot dan toe deed. En dan voorzichtig merken dat ze succesjes boekt en met – meestal – kleine stappen vooruit gaat. 

Terugkijkend op de afgelopen 4 maanden is ze blij dat ze dreigde uit te vallen met stressklachten en met wat ze hier allemaal van geleerd heeft: ‘Ik ben weer thuis met mijn hoofd’.  

 

Als je niet thuis was, waar was je dan met je hoofd?

‘Eigenlijk altijd ergens anders. Bij wat ik allemaal moest doen en of ik alles op tijd af zou krijgen. Bij wat er allemaal fout kon gaan. En als het dan fout was gegaan in mijn ogen bij wat ik anders had moeten doen, dat ik faal, dat ik dit werk helemaal niet kan. Het ging maar door en door. Steeds maar mezelf dingen kwalijk nemen en bekritiseren.

Achteraf gezien hè. Toen had ik dat nauwelijks niet door. Ik nam de tijd niet om er bij stil te staan dat ik maar steeds bezig was met mijn hoofd. Echt vreselijk eigenlijk’. 

Nu kan ik soms met een kop thee in de hand een beetje voor me uitstaren. Dan gebeurt er niet veel in mijn hoofd, maar ik ben wel thuis’. 

 

Een beetje voor je uitstaren met een kop thee in je hand, dat zouden meer mensen moeten doen. Het zou een hoop problemen schelen. 

Dus neem maar lekker de tijd voor die formatie om na te denken over wat nu echt belangrijk is. Ik heb daar wel ideeën over, dus ze kunnen ook nog altijd bij mij terecht voor inspiratie.

Maar ook met vragen over hoe je weer thuis kunt komen met je eigen hoofd.

  

Voel je vrij een afspraak te maken om te sparren. Geheel vrijblijvend, maar super waardevol. 

 

Fijne dag met je hoofd,

May

Er is altijd wel iemand die het beter kan

Heb je net het wereldrecord op de 10 km hardlopen te pakken, gaat iemand er twee dagen later overheen. En vet ook!

Je hebt nog niet eens de tijd gevonden alle felicitatie-appjes te lezen. De gekregen bloemstukken staan nog vers te shinen in je woonkamer. De inkt waarmee jouw allerbeste tijd in de boeken staat bijgeschreven is zeg maar nog niet eens droog.

Gadverdamme.

Dan heb je zoveel talent, heb je zo hard gewerkt en er zoveel voor gelaten. En dan is er toch nog iemand beter. Je had zo graag nog een paar maanden willen genieten van het gevoel de beste van de wereld te zijn.

 

Wat nu?

Er zijn grofweg twee manieren om hiermee om te gaan. Ofwel je vergelijkt jezelf met anderen en laat je ontmoedigen omdat die ander beter is. Dat is eigenlijk de snelste manier om ongelukkig te worden.

Je kunt je door zo’n tegenslag ook laten inspireren tot nog betere prestaties.

Gelukkig koos Sifan Hassan voor het laatste en kunnen wij een spannende wedstrijd op de Olympische Spelen deze zomer tegemoet zien. Wat een toonbeeld van veerkracht!

 

Natuurlijk mag je best balen van zo’n terugslag, maar liefst niet te lang. Ga een rondje hardlopen of zo, daar knapt een mens van op.

Kun jij wel wat meer veerkracht gebruiken en is hardlopen echt niet jouw ding? Laat je inspireren door mijn e-book “Meer grip op je tijd in 7 stappen” met meer tips en trucs om meer rust in je leven te brengen en je veerkracht te vergroten.

 

Fijne dag,

May

Geven versus opofferen

Een hele fijne manier om je goed te voelen is iets voor een ander te doen. Win-win. De ander wordt geholpen en voelt zich gezien. Jij bent de gulle gever van dat gevoel en dat is dan weer fijn voor jou. Het geeft je het gevoel dat je iets kunt betekenen voor een ander, dat jij belangrijk bent.

Geven betekent dat je zelf genoeg hebt. Genoeg energie, geld, kennis, maakt niet uit wat. Je handelt vanuit overvloed. Naast het plezier voor de ander is geven dus ook gewoon lekker voor jou.

Fijne gevoelens versterken onze veerkracht en zijn een geweldige buffer tegen spanning en stress. Je tegelijk gestrest en fijn voelen is gewoon onmogelijk.

 

Sommige mensen geven terwijl ze zelf schaarste hebben. Dat kan prima zijn. Moeder Teresa is ons spreekwoordelijke voorbeeld van een zich opofferende gever. Onterecht, want ze deed het met plezier en liefde. Uit vrije wil.

Ervaar je wel schaarste en blijf je toch geven, dan is het opoffering. Bijvoorbeeld als geven een gewoonte is geworden of een opdracht. Van God of vanuit je rol in jouw gezin van herkomst.

Dan is het tijd om eerst aan jezelf te geven tot je weer overvloed voelt. Overvloed aan ruimte, tijd en energie. Heerlijk!

 

Ervaar je voortdurend een tekort? Aan geld, tijd, energie, ervaring of kennis en heb je geen idee hoe je weer terug naar overvloed kunt komen?

Bel (06-15406851) of mail (mail@mayschoeber.nl) me: ik geef je een gratis en vrijblijvend consult.

 

Fijne dag vol overvloed,

May

Met een goed begin sta je 2-0 voor

Een goed begin kleurt je dag op een positieve manier. Het is het halve werk. Je haalt de investering er driedubbel en dwars weer uit. Als het ware sta je met zo’n goed begin al 2-0 voor.

Dan nog kun je halverwege dreigen te verliezen, maar die eerdere voorsprong geeft je een basis, het geeft je veerkracht. Want je weet hoe goed het kan zijn.

 

Er zijn heel veel manieren om de dag goed te beginnen.

Lekker vroeg opstaan om te mediteren en de tijd nemen om je te realiseren wat nou eigenlijk echt belangrijk is in je leven.

Eerst de planning maken voor je drukke werkdag en je dan afvragen welke van de volgende opties van toepassing is om vervolgens te kiezen waar je voor gaat:

  • Is deze planning haalbaar, maar dan moet er ook echt niks tussen komen

  • Is het helemaal niet haalbaar, maar zou je wel graag willen dat het zo was

  • Is het goed te doen en hou je daarnaast nog tijd en energie over om te sporten, voor je gezin en een kop koffie met de buurvrouw

Met je jarige vriendin op een stralende zondagochtend een half uur door het bos naar het zwembad lopen, een paar baantjes trekken en opgefrist weer terug wandelen.

 

Een goed begin geeft veerkracht.

Je ’s ochtends haasten om op tijd te komen, niet ontbijten, ruzie maken met een huisgenoot: je staat meteen in de eerste paar minuten al op 1-0 achterstand.

Kan gebeuren natuurlijk, maar wat mij betreft liefst niet te vaak. Wil je meer veerkracht? Kies voor een positief begin.

 

Voor een helder overzicht van de verschillen tussen veerkracht en chronische stress kun je mijn heldere overzicht downloaden via deze link.

Fijne dag,

May

Talking heads

Als een soort neutraal commentaar ploppen regelmatig de woorden ‘Talking heads’ in mijn hoofd op als ik zit te kijken naar een online vergadering of cursus.

Zo ook afgelopen maandag toen ik in totaal 7 uur naar een schermpje moest kijken: een meeting, een les en ’s avonds nog een vergadering over de energietransitie. Die avondbijeenkomst heb ik helaas met lichte wanhoop vroegtijdig verlaten.

Kijkend naar die ‘talking heads’ dreig ik namelijk telkens in slaap te vallen. Het gebeurt me gewoon. Het maakt niet uit of het onderwerp interessant is, of ik moe ben, de mensen aardig of juist niet.

Ik moet alles uit de kast trekken om erbij te blijven; hier heb ik nooit last van als ik met een cliënt(en) online werk. Hoe kan dit?

Om op deze vraag antwoord te krijgen heb ik mij gewend tot prof. Erik Peper, die zich in het onderwerp ‘Techstress’ heeft gespecialiseerd en er een boek over schreef. Erik Peper woont in de VS dus het betrof hier een online bijeenkomst.

Dat verklaart waarom ik niet goed heb onthouden wat de reden is van mijn slaap. Gelukkig weet ik nog wel wat je hier tegen kunt doen:

  1. Ga staan in plaats van zitten.
  2. Beweeg om de 5 minuten (of minder als je langer dan ik je aandacht erbij kunt houden); eventueel zet je het beeld uit.
  3. Maak notities. Niet alleen hou je daarmee jezelf wakker, je onthoudt ook nog eens beter wat er gezegd wordt.
  4. Adem iets sneller, dus hoger op de borst. Niet te veel natuurlijk, dan ga je hyperventileren.
  5. Maak de bijeenkomst persoonlijk door je voor te stellen dat de ander echt naar jou kijkt en tegen jou praat. Communiceer met de spreker alsof hij/zij voor je zit: knik, schud ‘nee’, geef een duimpje, dat soort dingen.

Als je nog meer tips voor me hebt, dan hoor ik ze graag.

Wil je zelf tips voor andere zaken die jou stresseren? Bel (06-15406851) of mail (mail@mayschoeber.nl) me voor een online kennismaking waarbij je gegarandeerd wakker blijft.

Fijne dag,

May

Met dank aan prof. Erik Peper