“Het is bijna niet meer leuk om op vakantie te gaan!”

“Voordat ik vertrek heb ik stress, omdat ik geen losse eindjes wil achterlaten.”
“Als ik dan eenmaal weg ben, maak ik me zorgen dat er wat gebeurt en dat mijn collega’s daar dan extra werk aan hebben. Ze hebben het al zo druk.”
“Na een poosje kan ik het loslaten, maar zodra ik weer thuis ben vraag ik me af wat me te wachten staat als ik mijn mailbox open. Ik slaap meteen een stuk slechter… Het is bijna niet meer leuk om op vakantie te gaan!”

Herken je je in deze jeugdbeschermer? Ik wel.
Ik herinner me een vakantie in Frankrijk. De eerste week vond ik er niks aan. De tweede week ging beter, maar ik kon nog steeds niet genieten. Waarvoor deed ik dit? Pas de derde week voelde ik me weer een beetje mens.

Als je tegen je vakantie op gaat zien mis je de pointe.

De kern van dit probleem
Jeugdbeschermers zijn in het algemeen heel verantwoordelijke mensen. Gelukkig maar. Hun valkuil is dat ze zich vaak over-verantwoordelijk voelen en de verantwoordelijkheid van de ander overnemen. Ze kunnen dit goed en voelen zich comfortabel in die rol. Ze willen de ander als het ware redden. Dit geeft stress. Je kunt een ander – bijna nooit – redden. Je kunt hem/haar misschien helpen. Dat is alles.
Ze zouden mogen leren de ander de ruimte te geven zelf verantwoordelijkheid te pakken en los te laten. Voor verantwoordelijke mensen is dit veel gemakkelijker en sneller gezegd dan gedaan. Zeker als het om kinderen gaat.
Op vakantie gaan is dus een nuttige oefening in loslaten. Loslaten is onderdeel van je professionaliteit.

Hoe doe je dat?
Dus, bedenk bij het afronden dat:

  • Bedenk dat je vakantie begint zodra je de deur van je werk achter je dicht trekt.
  • we altijd ‘fouten’ maken hoezeer we ons best doen;
  • 20% van je tijd gaat zitten in 80% van je werk;
  • jij rust nodig hebt om je werk goed te kunnen doen en het dus tijdig moet loslaten.

Draag je angst dat het mis kan gaan. Meestal is hier jouw stressbrein aan het woord. Als er wel een reëel gevaar is: regel het dan goed. Zo niet, focus niet op de beren. Focus op vakantie, ontspanning en plezier.

Nog een paar praktische tips:

  • Plan op jouw laatste werkdag geen afspraken. Dingen hebben de neiging langer te duren dan je denkt. Alles wat blijft liggen of tussendoor
    komt kun je die laatste dag doen.
  • Plan jouw eerste werkdag weinig of geen afspraken, zeker niet in de ochtend. Begin liever rustig met wennen en plannen. Hou de rust vast.
  • Ga liever niet meteen de eerste dag (of avond!) van je vakantie al op pad.
  • Neem nooit je werktelefoon mee op vakantie. Ga er maar vanuit dat ze jou weten te vinden als het echt superdringend is.
  • Bedenk dat je vakantie begint zodra je de deur van je werk achter je dicht trekt.

Fijne vakantie allemaal

Wil je meer tips? Download hier mijn e-book Meer grip op je tijd in 7 stappen.

Hartelijke groet,
May

PS Vanaf 22 juli tot en met 16 augustus ben ik met vakantie.

Waarom krijg ik van zo’n klein dingetje stress?

“Hoe komt het nou toch dat ik hier stress van krijg? Van zo’n klein akkefietje. Dat is toch helemaal niet nodig? Ik snap dat niet.”

Deze vraag krijg ik geregeld. Sommige mensen willen graag precies weten waarom ze last hebben van een ogenschijnlijk klein dingetje en breken hun hoofd hierover.

Ik vraag op mijn beurt dan weleens: “Wat helpt het je om precies het antwoord op die vraag te weten? Hoe helpt je dat verder?”

“Nou, ik wil het gewoon weten. Dan snap ik mezelf beter. Het is toch gek dat ik hier zo’n stress van krijg?”

Als we dan doorpraten blijkt vaak dat deze cliënten het lastig vinden te accepteren dat iets hun spanning geeft wat naar hun mening de stress niet waard is. Voorheen was het geen probleem en nu ineens wel. Dat is natuurlijk ook niet gemakkelijk te accepteren.

 

Hoe komt dit nou?

Als je te lang te veel van jezelf vraagt, stijgt het niveau van je stresshormonen en des te minder is er nodig om je nog meer stress te bezorgen. Je bent steeds minder in staat bent om veerkrachtig om te gaan met onverwachte gebeurtenissen. Met zo’n klein akkefietje bijvoorbeeld.

 

Minder denken, meer doen

In plaats van je energie te stoppen in willen begrijpen, kun je je beter richten op doen wat goed voor je is. Dat is vaak al moeilijk genoeg. Van al dat willen begrijpen vermoei je jezelf onnodig. Bovendien wordt je van stress een beetje dom en dat maakt het extra moeilijk.

Dan blijkt vaak – als je weer wat rustiger bent – dat je toch ineens begrijpt waarom dat ene jou zo’n spanning gaf.

Dus: doe wat goed voor je is en draag het niet weten waarom.

 

Wat je kunt doen

Beweeg! Je creëert meer rust als je beweegt. Je maakt dan beter contact met je lijf en je spreekt een ander deel van je hersens aan dan wanneer je aan het werk bent. Je laat je hersens zelf denken, zonder moeite. Bewegen stimuleert creativiteit. Soms begrijp je dan ineens waarom iets zo werkt. Ga bijvoorbeeld op je fiets naar je werk of kuier langs het strand. Grote kans dat je ook nog inspiratie op doet.

Wil je meer tips? Download hier mijn e-book In 7 stappen meer grip op je tijd.

Dat kun je toch wel zelf?

Soms hoor ik een teammanager verzuchten: “Dat kunnen ze toch wel zelf? Daar heb ik echt geen tijd voor!” Of: “Als ze nou eens beter voor zichzelf zorgden; dat is echt hun eigen verantwoordelijkheid.” En bijvoorbeeld ook: “Ik kan toch niet in hun hoofd kijken! Zeg dan tegen me wat je nodig hebt!” Of: “Zoveel […]

Werkdruk in het onderwijs: kan ík er wat aan doen?

Vooropgesteld: voor de klas staan is een pittige en waardevolle baan. Daar mag je goed voor betaald en voldoende in gefaciliteerd worden. Alleen, in de discussie over werkdruk in het onderwijs mis ik de vraag wat leerkrachten zelf (kunnen) doen om beter met werkstress om te gaan. Lijd ik aan beroepsdeformatie als ik denk dat hier een deel van de oplossing ligt? Ik vind zelf van niet. We kunnen namelijk leren minder last te hebben van werkdruk en meer energie te halen uit ons werk.

Bovendien, de stress in onze maatschappij wordt voorlopig niet minder. Niet in het onderwijs, niet in de (jeugd)zorg of in welke sector dan ook. Ook niet met een hoger salaris. Wacht dus niet op mogelijke veranderingen van buitenaf, maar pak vandaag nog zelf de regie. Geen tijd te verliezen! Lees meer

‘Binnenkort heb ik vakantie. Dan tank ik wel weer bij’

Hoe vaak heb jij dit gedacht als je je werk even helemaal beu bent? Als het piept en kraakt, omdat je al te lang teveel van jezelf vraagt en moe bent? Heerlijk naar de wintersport een frisse neus halen. Er even helemaal tussenuit. Wie knapt daar niet van op?

Gisteren sprak ik mijn buurvrouw die deze winter twee keer op wintersportvakantie geweest was.

‘Twee keer?’
Lees meer

Ik heb het te druk om iets aan mijn stress te doen

Ik hoor dit regelmatig. ‘Ik heb het te druk om een stresstraining te volgen’. Vorige week nog. Een HR adviseur had voor medewerkers een training stressmanagement georganiseerd. Er waren slechts twee aanmeldingen. De meest gehoorde reden: ‘ik heb er geen tijd voor’.

Ik snap het helemaal. Je krijgt er natuurlijk ook extra ‘werk’ bij als je een coaching programma of een training volgt. Terwijl je agenda al uit haar voegen barst. Je wil je tijd gebruiken om je to do-lijst af te werken. Dat is vaak al lastig genoeg.

Alleen kun je in de stressmodus het rendement op de lange termijn moeilijk zien. De tijd en energie die je investeert in coaching ‘verdien’ je namelijk snel weer terug. Het voelt onnatuurlijk, maar de eerste stap om met minder stress en meer rust en plezier te werken is stoppen met rennen. Stoppen met rennen is altijd stap één.

 

Begin nu!

Lees meer

Het geheim van Tony’s

Hoe zorg je er voor dat jouw (vaste) medewerkers geen burnout-klachten krijgen? Met deze vraag toog ik vorige week naar het hoofdkantoor van Tony’s Chocolonely, op jacht naar positieve ervaringen in de praktijk.

Tony’s had mijn nieuwsgierigheid gewekt. Niet alleen vanwege de heerlijke chocolade die ze maken of vanwege hun nobele missie om een einde te maken aan de slavernij in de cacao productie in Afrika.

Lees meer

Gelukkig ben ik na mijn burnout nooit meer de oude geworden

Vanochtend sprak ik een man die sinds anderhalf jaar kampt met stressklachten. Na zijn burnout bleef hij een tijdje thuis (dat was goed), bouwde langzaam zijn werklast op (ook goed gegaan), maar nu hij een poosje volledig aan het werk is komen de klachten terug. Hij wordt er moedeloos van en vraagt zich af of hij ooit weer de oude wordt. Die vraag hoor ik vaker.

Lees meer

Doe normaal!

 

Vanochtend sprak ik met een cliënte, die al een tijd overbelast is en stressklachten heeft. Zij had het over een voorval wat haar irriteerde. Net toen ze met haar jas al aan naar huis wilde gaan, kwam een geagiteerde collega bij haar met een probleem. ‘Werkelijk alles in me riep “nee!”, vertelde ze. ‘Ik had hier ècht géén zin meer in. Ik voelde hoe mijn gezicht in een chagrijnstand zakte, ik kon er niets aan doen’.

Lees meer

Hou jij je nog steeds aan je dieet (of andere voornemens)?

In het begin is het gemakkelijk om je aan je voornemens te houden. Je bent hartstikke gemotiveerd. Maar na een paar dagen wordt het al lastiger. Je begint te denken: Hoe belangrijk is het nou eenmaal dat ik wat slanker ben, meer beweeg of meer rust heb? Niet zo heel belangrijk toch? Ik ben toch gezond, zo dik ben ik toch niet, mijn vriend(inn)en zijn veel steviger… STOP!!!

Het is super belangrijk dat je je aan je voornemens houdt. Als je je niet aan je voornemens houdt ondermijn je jezelf. Je neemt jezelf niet serieus. Je gunt jezelf niet genoeg waar je naar verlangt. Als je je niet aan je voornemens houdt, ben je slechter af dan vóór het maken van die voornemens. Niet doen dus. Wat moet je wel doen als je merkt dat het zwaar wordt te doen wat je je had voorgenomen?
Geef ze dus niet op.

Lees meer