Niet alle feedback is waardevol

Niet alle feedback is waardevol en je kunt ook te veel teruggekoppeld krijgen.

Tijdens tal van opleidingen heb ik geleerd feedback als een cadeautje te beschouwen. Het kostte me aanvankelijk veel moeite om de terugkoppelingen niet als een aanval te beschouwen en me niet helemaal rot te schamen voor de ‘fouten’ die ik maakte.

Dus zeg maar te leren een naaktslak te eten en het nog lekker te vinden ook.

Uiteindelijk is het me gelukt om mijn negatieve emotionele reacties te beperken en feedback inderdaad als positiefs te zien.

Alleen, op sommige cadeaus zat ik helemaal niet te wachten.

 

 

‘Leuke jurk heb je aan. Nieuw?’
Kom maar hier met dit soort feedback. Dat doet een mens goed.

‘Wat goed van je dat je die opdracht hebt gekregen. Goed gedaan joh! En dat op jouw leeftijd!’
Hm, al minder.

‘Als ik jou was zou ik die training toch wat dynamischer maken.’
O? Ik ben er zelf eigenlijk heel tevreden mee zoals het is.

‘Jij denkt wel ver door zeg. Daar maak je het jezelf niet gemakkelijk mee.’
……

 

 

Veel feedback zegt vooral veel over de gever. Dat is ook maar een mens met zijn of haar eigen zwakheden en een eigen gekleurde kijk op de wereld.

Soms is de feedback nuttig voor je en soms komt het je gewoon niet uit om daar nu aandacht aan te geven. Misschien een andere keer. Maar soms is het gezien jouw doelen niet opportuun om er überhaupt iets mee te doen, ook al snijdt het echt wel hout wat de ander zegt.

 

Te veel je oren laten hangen naar de feedback van anderen geeft stress. Het kan je uit je kracht halen en jou van je koers afbrengen. Gebruik dus de cadeaus die jou van pas komen. Wat je niet nodig hebt mag je best naar de Kringloop brengen. Wil je leren hoe je dat doet, jouw leiderschap versterken en jouw eigen pad volgen?

Mail me een berichtje voor een vrijblijvende afspraak naar mail@mayschoeber.nl, dan bespreken we eens rustig wat jij nodig hebt om vanuit rust en plezier te werken.

 

Heb het goed,

May

Wat zullen ze wel niet van me denken?

Heel vaak laten we ons leiden door wat we denken dat anderen van ons denken. Soms hebben we natuurlijk gelijk en denken ze ook waar we bang voor zijn, maar wat maakt dat eigenlijk uit? Toch houdt het ons – vaak onbewust – enorm bezig wat anderen van ons denken.

Ik heb vorige week nieuwe sneakers gekocht. Geen Vans of New Balance in net een andere kleurencombi. Nee, ik wilde wat anders, iets aparters. Dus koos ik voor blinkende taupe met een neon accentje. Maar kan ik hier wel mee aankomen als ik een training geef?

Mijn roeimaatje Els heeft een moeite met haar nieuwe leidinggevende, maar iedereen lijkt haar op handen te dragen. Els twijfelt erg aan de effectiviteit van de innovaties die zij wil doorvoeren. Toch zegt ze er niets over uit angst voor de reacties van collega’s.

 

We laten ons allemaal soms – in meer of mindere mate – leiden door onze behoefte aan waardering en/of angst voor kritiek. Het lijkt we een verslaving.

Zullen ze mijn blogje wel leuk vinden? Zie ik er niet te dik uit in deze broek? Was ik niet te bot gisteren tegen mijn vriendin? Kan ik de verwachtingen wel waarmaken of vallen mijn prestaties tegen?

Dit soort gedachten weerhouden ons ervan te doen wat we zelf denken dat goed is of zelfs maar te durven weten wat we eigenlijk willen. Ze halen ons uit onze kracht.

Damoenie!

Veel van mijn cliënten kunnen heel goed rekening houden met de mening van anderen en zijn echt superaardig. Regelmatig betalen ze daar wel een hoge prijs voor: verminderd zelfvertrouwen, geringe zichtbaarheid, niet gehoord worden, aanpassingsgedrag, etcetera en uiteindelijk stressklachten.

 

Loop jij hier ook tegenaan? Zet dan een eerste stap naar verandering en stuur me een mailtje (mail@mayschoeber.nl) voor het maken van een vrijblijvend gesprek.

 

Fijne dag,

May

De after-holiday-dip – verpruts ‘m niet

Had je dat vanochtend ook? Dat je je na jouw vakantie achter je bureau zette en je afvroeg waar je toch allemaal mee bezig was voor je vakantie? Maar dat je dat eigenlijk ook helemaal niet wilde weten?

Dat in plaats daarvan liever nog een uurtje terug onder de wol wilde kruipen?

Als je dit herkent, dan heb je wellicht te maken met een after-holiday-dip. Deze dip komt veel voor bij mensen die net vakantie hadden en er echt helemaal uit waren.

Bij mensen die misschien de eerste dag nog een paar gedachtes langs zagen komen over andere mensen met of voor wie ze nog iets moesten of gedachtes over iets wat niet zo goed ging, maar in de dagen daarna alles vergaten.

Ideaal!

 

Vakantie is bedoeld om er helemaal uit te zijn. Uit je dagelijkse ritme, bezigheden en vaak ook uit je eigen omgeving. Het zet zaken in een ander perspectief als je er eens goed afstand van neemt.

Gaat het eigenlijk wel naar mijn zin? Wat bevalt me, wat kan me eerlijk gezegd wel gestolen worden? Wat mis ik in mijn werk of in mijn hele leven?

Die vragen dienen zich misschien tijdens de vakantie al aan, maar de kans is groot dat ze je tijdens de after-holiday-dip in je gezicht staren. Waanzinnig belangrijke vragen.

Verpruts deze fase niet door ze te negeren en je weer in het gareel te duwen. Er zitten waardevolle aanwijzingen in voor een leuker en succesvoller leven.

Heb je nu geen tijd om ze te beantwoorden? Schrijf ze op en bewaar je voor een later moment.

 

Wil je van dat gejaagde gevoel af, meer tijd voor je kinderen, eindelijk weer eens een boek kunnen lezen? Je kunt om te beginnen hier mijn e-book downloaden, het staat vol tips voor meer rust in je werk.

Fijne week,

 

May

Koninginnedag

‘Ik bel je terug na Koninginnedag’, rondde mijn gesprekspartner vorige week ons gesprekje af. Ik had een wat oudere heer aan de lijn, een jaar of 60 schat ik in. 

Dat herken ik. Dat je het nog steeds over Koninginnedag hebt, terwijl het toch al een jaar of 8 Koningsdag is. Als je al een beetje op leeftijd bent zit Koninginnedag in je hersenen gebakken. Dat verandert niet zomaar, verandering vraagt dan bewuste actie.

Vroeger zei ik ‘Koneginnedag’, want zo zei iedereen dat in mijn omgeving. Om dat eruit te krijgen heb ik toen echt moeite gedaan. Want ze lachten me uit in de Randstad en dat wilde ik niet. Maar ach, Koninginnedag of Koningsdag, wat maakt het eigenlijk uit?

 

Heel soms zeg ik ook nog wel eens gulden, dat is inmiddels eigenlijk wel gênant. Ondertussen is mijn dochter alweer een stap verder: die heeft het over ‘eu’. Eu?

Enniewees, onze hersenen zitten vol van deze vaste constructies. Vaak zijn ze super handig. Je moet er niet aan denken dat je elke dag opnieuw moet ontdekken wat dat eigenlijk is, zo’n ding met 2 wielen, trappers en een stuur.

Maar soms is het helemaal niet handig en met een beetje pech heb je dat niet eens door. Zo’n constructie ondermijnt je levensgeluk en jij laat het gewoon gebeuren.

 

Neem nou de gedachte dat het werk dat je levert perfect moet zijn. Je blijft schaven en ploeteren zonder succes, want perfectie bestaat niet. Maar die aanname zit wel in je hersens en dus ga je er maar mee door. Heel frustrerend.

Dit veranderen vraagt echt bewuste actie. 

Want perfectie nastreven is heel stresserend. 

Wil je hier hulp bij? Je kunt om te beginnen hier mijn e-book downloaden, het staat vol tips voor meer rust in je werk.

 

Fijne dag,

May

Mensen zijn soms net wipkippen

Steeds weer dezelfde beweging maken zonder ook maar een centimeter verder te komen.

Vooropgesteld dat je wél vooruit wilt komen is kipwippen dus nogal een frustrerende bezigheid. Toch zijn wipkippen geliefd, ook in de volwassen wereld.

Willen we ons dan niet verder ontwikkelen en van onze problemen af? Of zijn we een stelletje masochisten?

Nee, was het maar zo simpel.

Onze hersens zijn zo ontworpen dat ze er alles aan doen om ons op onze plek te houden. Ook al is dat een plek waar je niet tevreden mee bent.

Zit je op een plek waar je je niet gerespecteerd en gewaardeerd voelt en lig je daar ’s nachts van wakker? Onze neiging is daar toch te blijven, want we weten wat we hebben en niet wat we krijgen. Blijven voelt veilig.

Worden je to do-lijstjes langer en langer en komt de stoom uit je oren van de stress? We zetten liever nog een tandje bij dan te leren minder perfectionistisch te werken. Want zouden ze dan nog wel tevreden zijn met mijn werk? Met mij?

Of nog geraffineerder: we trekken het in twijfel of het überhaupt wel anders kán. Hoezo op een andere manier leren werken; dit werk is nou eenmaal stressvol. We hebben daar allemáál last van.

Als het niet anders kan, hoeven we het ook niet te proberen. Onze hersens blij, want het risico dat we een nieuw avontuur aangaan is geweken. Pfoei!

Gedragsverandering is voor een groot deel beetje bij beetje je hersenen leren dat ander gedrag ook veilig is.

Dat is lastig in je eentje, want je kijkt naar jezelf met de intentie om alles bij het oude te houden.

Kun je daar mijn frisse blik bij gebruiken?

Morgenvroeg heb ik 2 plekjes voor een gratis consult. Om 9 uur of kwart voor 10. Bel (06-15406851) of mail (mail@mayschoeber.nl) me om dit plekje voor jezelf te reserveren. Je bent van harte welkom.

Fijne dag,

May

Count your blessings

Zo mooi die bloeiende magnolia’s overal!

Tegen die donkerblauwe luchten: nóg mooier.

Even rustig naar kijken met een lekkere capu in mijn hand.

De knoppen van de kersenboom groeien ook al flink.

 

Lekker warm al die zon, als ie door de wolken heen komt.

Mijn lieve overbuurvrouw die vriendelijk naar me zwaait al heeft ze altijd pijn.

Het was gezellig gisteren en het lukt me steeds beter om me niet op de kast te laten jagen.

 

Misschien wel de eenvoudigste manier om minder stress te ervaren en je beter te voelen is elke dag een paar minuten de tijd nemen om op te schrijven wat er goed gaat.

 

Wil je je minder gejaagd voelen? Begin daar eens mee. Count your blessings.

 

Voor wie het belangrijk vindt: het is wetenschappelijk bewezen dat je hier significant gelukkiger van wordt. Kost niks, kind kan de was doen.

 

Of lees anders dit eens:

     Jezus, wat stom van mij. Dat had ik nooit moeten zeggen.

     Als die terrassen open zouden zijn, zou ik me een stuk beter voelen.

     Ik heb al van alles geprobeerd, maar het lukt me gewoon niet.

     Mijn collega is echt een veel betere coach.

 

Nu hoop ik natuurlijk dat je het verschil voelt tussen de eerste gedachten en deze hierboven. Hoe dan ook: probeer eens een paar weken elke dag minimaal 3 positieve zaken te noteren. Maak er een goede gewoonte van.

 

Wil je meer van dit soort praktische tips? Download mijn e-book ” Meer grip op je tijd in 7 stappen“.

 

Mooie dag,

May

Lust verhogende pillen voor vrouwen

Voor je het weet ga je soms aan de slag met de verkeerde oplossing voor een probleem.

Zo las ik vorige week in de krant dat een flink aantal BN-ers financieel het schip in gegaan is met hun investering in een bedrijfje dat pillen zou gaan ontwikkelen om de lust voor seks bij vrouwen te verhogen.

Oh? Was daar behoefte aan dan?

Ja, in dit artikel kwamen veel enthousiastelingen van het eerste uur aan het woord. Het zou relaties redden en men verheugde zich al op de beloftes van de pil voor de toekomst. De beoogde ontwikkelaar had destijds zelfs in diverse talkshows mogen vertellen over de verwachte resultaten.

Nou loop ik toch als vrouw al een tijdje mee, maar nog nooit heb ik een andere vrouw horen zeggen dat ze wel een lust verhogende pil zou willen. Even kijken dus waar al dat enthousiasme vandaan kwam.

Wat bleek? Die enthousiastelingen waren bijna uitsluitend mannen. Unbelievable!

Zíj hadden behoefte aan die pil. Lekker makkelijk: het lag niet aan hun, maar aan de biologie van hun vrouw. Was er niemand op het idee gekomen om die vrouwen zelf te vragen wat er aan scheelde? Als er al iets aan scheelde?

Zo is het ook met stress.

Heb je veel medewerkers met stressgerelateerde klachten, vraag je dan eerst af wat je zelf als organisatie kunt doen om dit probleem op te lossen. Samen met de experts: de gestresseerden zelf. 

Wil je daar als organisatie hulp bij? Je bent welkom voor een oriënterend gesprek waarin we bespreken op welke manier jullie hier het beste mee kunnen starten. Bel me voor een afspraak (06 – 15 40 68 51) of stuur een mail via mail@mayschoeber.nl

Fijne dag,

May

PS Doorlezend kwam ik erachter dat ik zelf ook het schip in gegaan ben, want de Nederlandse overheid heeft eveneens miljoenen in dit mislukte project geïnvesteerd. Toch jammer.

Hé, er ligt sneeuw!

Voor de tweede dag op rij waren de daken wit toen ik vanochtend mijn eerste blik naar buiten wierp. En toch was ik weer verrast. Wat leuk, sneeuw!

Het is weer eens wat anders, sneeuw in april. Hoe vaak komt dat nou voor in de lente?

Ik heb het even opgezocht: niet zo heel vaak. Sinds ik hier op aarde rondloop een keer of 4 eerder. In Nederland dan. Weinig genoeg om ervan te kunnen genieten.

Het was jammer dat het al snel van die vieze natte driet werd en ik met mijn te grote capuchon op bijna tegen een boom liep. Lichtelijk gegeneerd prees ik me gelukkig dat niemand dat natuurlijk zag. Wie gaat er in hemelsnaam nou in de vroege ochtend in een koude, natte sneeuwbui lopen? En zo ja, waarom?

Het kortste antwoord: ik wil gezond oud worden. Zodat ik zo lang mogelijk kan blijven doen wat ik graag doe.

En dat gun ik jou ook.

Wacht dus niet tot een klacht een probleem wordt, maar kom in beweging als er iets niet lekker loopt of gewoon niet goed voelt. Wacht niet tot de put zo diep is, dat je het gevoel hebt dat het je nooit meer lukt daar uit te komen.

Dus heb je last van stress, een gevoel van gejaagdheid, slecht slapen, irritatie, ongelukkig zijn, vergeetachtigheid, concentratieverlies, cynisme, etc.: je loopt kans op overspannenheid. Doe er wat aan!

Wil jij één van die slimmeriken zijn die de put delven voor het kalf er in ligt?

En jezelf stap voor stap gewoontes aan wilt leren om je leven steeds fijner te maken in plaats van te denken dat het zo’n vaart niet loopt of je geen tijd hebt om goed voor jezelf te zorgen?

Download dan eens mijn e-book ‘Meer grip op je tijd in 7 stappen’ en maak een begin. Met elke dag een stapje kom je uiteindelijk een heel eind.

Fijne dag,

May

Wat doet Nicole Hermans?

Wat doet Nicole Hermans, stresscoach voor ondernemers met gezinnen, zelf als ze een vol hoofd heeft en wat doet Maarten Meulbroek, regiocoach BuurtzorgT?

 

Vorige week schreef ik over volle hoofden en hoe je die weer leeg kunt krijgen. Gelukkig wordt mijn blog gelezen, want ik heb een paar mooie reacties gekregen. 

Nicole schrijft:

‘Ik zeg allereerst tegen de kinderen: ‘Even rustig, want mama krijgt teveel prikkels :-). Dan schakel ik alles wat teveel aan prikkels geeft uit, de TV, radio etc.’

‘Liefst ga ik dan even rustig lezen (maar die tijd gun ik mezelf niet altijd), buiten wandelen of de snelste manier: een paar keer rustig in- en uitademen met mijn ogen dicht’.

Zo herkenbaar, Nicole. Dat je het jezelf niet gunt op adem te komen. 

 

En dan deze opmerkelijke – effectief gebleken – tip voor organisaties van Maarten Meulbroek:

‘Ik heb bij ons in de organisatie het begrip Lummeltijd ingevoerd. Dat wordt met alle nieuwkomers en met alle teams besproken. Het is echt een begrip geworden. Medewerkers voelen zich erdoor begrepen en voelen dat ze soms even op uit mogen staan’. 

‘Elke medewerker mag 15% van zijn tijd lummelen. Dit houdt niet alleen onze medewerkers gezond, onze resultaten zijn ook nog eens beter. Want in die 15% tijd komen verbeter-ideeën naar boven, er worden vragen gesteld, er is energie om verbetermogelijkheden uit te zoeken, etc.’

‘Lummeltijd legitimeert medewerkers om behalve gedreven bezig te zijn ook even op uit te kunnen staan. Dat is legitiem. Bij ons hoeven ze dus geen smoesjes te bedenken, zoals mijn beeldverbinding is niet goed. De camera uitzetten om even een ontspanningsoefening te doen? Dat mag en hoeft niet stiekem. En dat helpt’.

Geweldige tip, Maarten.

Ongelovige Thomassen – om in de Paassfeer te blijven – kunnen eens checken bij een aantal experimenten in Zweedse bedrijven, zoals Toyota. Zie De wetenschap achter de 6-urige werkdag van Zweden | Lucius (getlucius.com)

 

Maarten zelf kan zich jaloersmakend goed ontspannen:

‘Ik ga makkelijk zitten, neem een pen in mijn hand, laat mezelf in slaap vallen (dat lukt me binnen een minuut). Zodra ik in de volgende slaapfase kom, ontspannen mijn spieren en valt de pen op de grond en word ik wakker. Helemaal fit en niet duf. Een aanrader, als je het kan’.

Voor de gewone sterveling raadt hij lichaamsoefeningen of een lunchwandeling aan.

Nog meer tips nodig? Download dan eens mijn e-book ‘Meer grip op je tijd in 7 stappen’

Fijne dag,

May

Dat lukt me nóóit

Ken je dat, dat je zo’n supervolle agenda en verbijsterend lange takenlijst hebt dat je lichtelijk geagiteerd voor je uit roept: ‘Het lukt me nóóit om dat allemaal af te krijgen!’?

Natuurlijk ken je dat! Behalve misschien als je stationschef bent van een station in Noordoost Zweden waar dagelijks maar twee keer een trein voorbij komt: de eerste keer op de heenweg en de tweede keer terug.

Óf je hebt je les goed geleerd. Dat kan ook.

Maar als je je weer eens in deze veel voorkomende situatie bevindt, dan moet je een ding nooit doen: je haasten.

Haasten werkt bijna altijd averechts. Loopt er een man met een pistool door de studio, slaan de vlammen uit de ramen van de etage onder je, is er sprake van ‘bloedspoed’? Ja, dan wel. Maar verder nooit.

Wel doorwerken natuurlijk. Dit is totaal iets anders dan jezelf haasten. Haasten doe je vanuit stress. Doorwerken doe je vanuit de wens je doelen te bereiken.

Dus parkeer die gedachte dat het niet lukt, want die gaat je niet helpen.

Doe het belangrijkste eerst en bepaal hoeveel tijd je hiervoor neemt. Neem zeker niet te veel tijd, want die tijd ga je er in stoppen ook al was het eigenlijk al goed genoeg klaar.

Neem pauzes. Altijd. Even verfrissen, das goed voor je geest. Zeker met dit mooie weer.

Heb je meer hulp nodig om jouw supervolle agenda goed te lijf te kunnen gaan? Download dan eens mijn e-book ‘Meer grip op je tijd in 7 stappen’.

Werk ze en geniet van deze mooie dag ook als je het druk hebt,

May